เมื่อได้เวลาปฏิบัติธรรมตอนเช้า ผมก็แค่ปรับร่างกายให้สบายๆ วางใจเบาๆ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 สักพักหนึ่ง ผมรู้สึกว่าใจหยุดนิ่งไม่วอกแวกไปไหน ตัวหายไปเหมือนไม่มีตัวตน ใจเกิดอาการนิ่งแน่น ปราศจากความคิด คล้ายกับหลับแต่ไม่หลับ ทันใดนั้นเอง ผมก็เห็นดวงแก้วแว๊บขึ้นที่กลางท้อง
หลวงพ่อครับ ก่อนหน้านี้โยมแม่ท่านอยากให้ผมบวชแต่ผมก็ผลัดไปเรื่อยๆ จนช่วงหนึ่งของชีวิต ผมมีปัญหาส่วนตัว รู้สึกชีวิตมันแย่แบบไม่เคยเป็นมาก่อน ผมอยากทำอะไรสักอย่างที่จะชดเชยเพื่อลบล้างปัญหา เลยคิดว่าต้องบวชครับ พอตัดสินใจว่าจะบวช โยมแม่ก็บอกให้ไปบวชที่วัดพระธรรมกายทั้งๆที่ท่านก็ไม่เคยมานะครับ แต่ตอนหลังโยมแม่ไปฟังคนอื่นมา เขาพูดกันว่า “วัดนี้ ไม่รู้เขาทำอะไรยังไงกันนะ คนมาบวชแล้วไม่ยอมสึก” โยมแม่ก็เลยเปลี่ยนใจไม่อยากให้ผมบวชที่นี่ครับ
ก่อนที่ผมจะก้าวมาเป็นอาสาพันธุ์ตะวัน รุ่นที่ 1 นั้น ผมยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยครับว่า จะเข้ามาสร้างบารมีในวัดได้ เพราะดูจากชีวิตในอดีตแล้วไม่น่าจะเดินทางเข้ามาเส้นทางนี้ได้ คงจะใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆไป ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่มีแก่นสารอะไร ก็เพราะในช่วงเรียนระดับ ปวส. ช่างไฟฟ้า ผมเป็นเด็กช่าง ชีวิตช่วงนั้นเป็นชีวิตที่ค่อนข้างที่จะมืดมนครับ เพราะสังคมสิ่งแวดล้อม อยู่ในวงเหล้า การพนัน อบายมุขทุกอย่าง เพราะระบบ รุ่นพี่นั้นแรงมาก ผมเพิ่งจะมาดื่มเหล้าเป็นก็ช่วงขึ้น ปวส.1 สังคมนำพาชีวิตผมไปในทางเสื่อม ช่วงที่เรียน คำว่าศีล ก็ไม่มีในใจของผมเลยแม้แต่ข้อเดียวครับ ถือคติว่า เที่ยวไหน เที่ยวกัน เมาไหน เมานั่น ชีวิตไม่ต้องคิดอะไรมากเพราะคิดว่ามันเป็นปกติธรรมดาของลูกผู้ชายที่เขาทำ กันว่า อย่างนี้สิ เขาถึงจะเรียกว่า Man
ค่ายพัฒนาศักยภาพผู้นำเยาวชนปี 2568 จัดโดยสถาบันพัฒนาเยาวชนโลก เพื่อเสริมคุณธรรม จริยธรรมและทักษะความเป็นผู้นำในเยาวชนระดับประถมและมัธยมเน้นการเรียนรู้ทั้งในและนอกห้องเรียน